Współczynnik Nakamoto: Dokładny wskaźnik decentralizacji łańcucha blokowego?

Jeśli interesuje Cię decentralizacja łańcucha blokowego, prawdopodobnie spotkałeś się z kilkoma dyskusjami na temat współczynnika Nakamoto. Ta koncepcja może brzmieć bardzo złożona, ale gdy ją zrozumiesz, będzie dość prosta. Nasz przewodnik zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o współczynniku Nakamoto, aby móc go wykorzystać w swoich decyzjach finansowych.

Czym jest współczynnik Nakamoto?

Współczynnik Nakamoto mierzy decentralizację i reprezentuje minimalną liczbę węzłów wymaganych do zakłócenia sieci łańcucha blokowego. Wysoki współczynnik Nakamoto oznacza, że łańcuch blokowy jest bardziej zdecentralizowany.

Współczynnik Nakamoto został po raz pierwszy formalnie opisany w 2017 r. przez byłego CTO Balaji Srinivasan Coinbase. Pomiar ten nosi nazwę Satoshi Nakamoto, domniemanego założyciela Bitcoina. Jednak współczynnik Nakamoto nie jest pomiarem tylko bitcoinów. Zamiast tego do analizy różnych łańcuchów blokowych można wykorzystać współczynnik Nakamoto.

Początkowym planem Srinivasana było znalezienie ilościowego sposobu określenia, jak dokładnie był zdecentralizowany każdy system. Aby to obliczyć, zaproponował metodę łączącą współczynnik Gini i krzywą Lorenza . Pomiary te są zazwyczaj wykorzystywane do analizy nierówności i nierówności w populacji ekonomicznej, ale Srinivasan miał rewolucyjny pomysł zastosowania ich w koncepcjach decentralizacji blockchain. Współczynnik Nakamoto jest tworzony przez połączenie tych pomiarów nierówności z analizą podsystemu blockchain.

Wynik Nakamoto uwzględnia liczbę podsystemów posiadanych w blockchain oraz liczbę jednostek, które trzeba by naruszyć przed przejęciem kontroli nad każdym podsystemem. Mówiąc prościej, wynik Nakamoto opisuje minimalny wysiłek, jaki byłby potrzebny do zakłócenia danego łańcucha blokowego. Wysoki współczynnik oznacza, że blockchain jest trudniejszy do zakłócenia, ponieważ jest bardziej zdecentralizowany. Niski współczynnik oznacza, że system jest bardzo scentralizowany i wiąże się z wysokim ryzykiem zakłóceń.

Obliczanie współczynnika Nakamoto łańcucha blokowego

Obliczanie współczynnika Nakamoto jest nieco bardziej skomplikowane niż zwykłe podłączenie podstawowych liczb do prostej formuły. Formalna definicja pomiaru Nakamoto to minimalna liczba jednostek w danym podsystemie, która może sumować proporcjonalne ilości kontroli w celu przejęcia kontroli nad podsystemem. Przy obliczaniu tego współczynnika może być konieczne zastosowanie kilku różnych technik. Musisz wybrać swoje wzory współczynników Nakamoto na podstawie rodzaju sytuacji, którą chcesz przeanalizować.

Przede wszystkim musisz określić minimalny próg przejęcia. Ile podsystemów jest potrzebnych do kołysania? Standardowa liczba wynosi 51%. Jednak w rzeczywistości nie wszystkie łańcuchy blokowe działają w systemie, w którym prosta większość zyskuje kontrolę. Niektóre systemy mogą wymagać, aby 60% lub 75% sieci było zgodne w kwestii zmiany systemu. Jeśli wynik nie wskazuje inaczej, można założyć, że formuła współczynnika Nakamoto wykorzystuje 51% jako minimalny próg.

Następnie należy rozważyć sposoby, w jakie każdy typ podsystemu blockchain może zostać naruszony. Srinivasin proponuje, aby każdy blockchain mógł być podzielony na sześć indywidualnych podsystemów: Górnictwo, klienci, programiści, giełdy, węzły i właściciele. Każdy z tych podsystemów ma swój własny zestaw danych statystycznych, który musisz wziąć pod uwagę.

• Górnictwo: Liczba nagród, które użytkownicy otrzymują do wydobycia w określonym czasie

• Klienci : Liczba użytkowników dla każdego klienta

• Programiści: Liczba zobowiązań deweloperów

• Wymiana : Głośność wymian dokonanych w określonym czasie

• Węzły : Dystrybucja węzłów między krajami

• Właściciele: Dystrybucja między poszczególnymi adresami

Po nakreśleniu tych zindywidualizowanych informacji jako krzywej Lorenza na wykresie można określić liczbę jednostek potrzebnych do osiągnięcia minimalnego procentu progowego zakłóceń systemu. Musisz znaleźć minimalną liczbę jednostek, których proporcjonalna kontrola sumuje się do 51% lub dowolny inny ustawiony procent zakłóceń. Ta liczba jest współczynnikiem Nakamoto decentralizacji łańcucha blokowego.

Wiemy, że formuła współczynnika Nakamoto może brzmieć nieco skomplikowanie, więc przyjrzyjmy się rzeczywistemu przykładowi, aby to uprościć. Na przykład biorąc pod uwagę wynik Nakamoto dla decentralizacji Ethereum dev, należy zacząć od wyszukania liczby inżynierów, którzy popełnili zobowiązania. (Dokumentacja Geth pokazuje całkowitą liczbę zobowiązań i liczbę zobowiązań na inżyniera). Wykresując liczbę zobowiązań na inżyniera na krzywej Lorenza, jeśli zauważysz, że tylko dwóch inżynierów wykonało ponad 51% wszystkich zobowiązań, wynik Nakamoto dla Ethereum devs wyniesie dwa. Oznacza to, że rozwój Ethereum jest bardzo scentralizowany.

Korzyści i wady współczynnika Nakamoto

Jak widać, współczynniki Nakamoto są dość unikalną koncepcją w analizie blockchain. W porównaniu z innymi pomiarami, te współczynniki mają pewne specyficzne zalety i wady.

Profesjonaliści współczynnika Nakamoto

Korzystanie z wyniku Nakamoto wiąże się z wieloma przydatnymi korzyściami.

• Szybka identyfikacja zdecentralizowanych łańcuchów blokowych: Największą zaletą tego pomiaru jest to, że ułatwia on porównywanie i kontrastowanie łańcuchów blokowych. Po obliczeniu wyniku Nakamoto możesz szybko określić, które kryptowaluty są zdecentralizowane — i dokładnie jak zdecentralizowane są różne kryptowaluty.

• Analizuj różne funkcje łańcucha blokowego: Współczynnik Nakamoto jest bardzo elastyczny. Możesz ją zastosować w różnych sytuacjach, aby przeanalizować najważniejsze dla Ciebie funkcje. Na przykład, jeśli priorytetem jest zdecentralizowany rozwój, możesz użyć współczynnika , aby znaleźć łańcuchy blokowe, które nie polegają tylko na kilku programistach.

• Podkreśl potencjalne zagrożenia: Ten pomiar ma na celu określenie, ile wysiłku potrzeba, aby naruszyć system. Możesz go użyć do określenia największego problemu z bezpieczeństwem każdej kryptowaluty. Niski wynik Nakamoto może pomóc w identyfikacji potencjalnych problemów, takich jak wszystkie węzły znajdujące się w jednej lokalizacji.

• Metody projektowania optymalizujące decentralizację: Jednym z głównych powodów, dla których Srinivasan stworzył ten współczynnik, była optymalizacja decentralizacji łańcucha blokowego. Współczynnik Nakamoto pozwala szybko zastanowić się, jak proponowane zmiany wpłyną na łańcuch blokowy. Użytkownicy Blockchain mogą uruchomić kilka scenariuszy testowych i sprawdzić, które zmiany zrobią najwięcej, aby poprawić decentralizację blockchain.

Wady współczynnika Nakamoto

Pomimo wielu korzyści ten współczynnik ma pewne wady.

• Łatwe manipulowanie dzięki doborowi zestawu danych: Przy obliczaniu wyników Nakamoto Twój zestaw danych ma ogromne znaczenie. Na przykład, jeśli patrzysz na decentralizację własności, poświęcenie czasu na uwzględnienie każdego portfela z nieskończenie małą ilością waluty sprawiłoby, że łańcuch blokowy wydawałby się bardzo zdecentralizowany. Jeśli jednak spojrzymy tylko na właścicieli, którzy mają ponad 500 USD, kryptowaluta może być niezwykle scentralizowana.

• Skomplikowane obliczenia statystyczne: Wyniki Nakamoto nie są tworzone tylko przez dodawanie i odejmowanie kilku podstawowych liczb. Nie ma prostej formuły współczynnika Nakamoto. Musisz poświęcić czas na uzyskanie dużych zestawów danych, naniesienie ich na krzywą Lorenza i przeanalizowanie wyników.

Współczynnik Nakamoto wśród popularnych Blockchains

Jak więc mierzy się popularny blockchain? Oto kilka rzeczy, które należy wiedzieć o pomiarach dla niektórych dobrze znanych blockchainów.

Bitcoin

Poprzez niemal każdy pomiar Bitcoin ma zwykle najwyższy wynik Nakamoto. Jego pomiary — np. dla programisty, właściciela i walidatora — są znacznie wyższe niż dla większości innych blockchain. To sprawia, że Bitcoin jest jednym z najbardziej zdecentralizowanych łańcuchów bloków. Na przykład Bitcoin ma 14 409 walidatorów i ocenia pomiar Nakamoto na 7349, podczas gdy większość łańcuchów blokowych osiąga wynik niższy niż 15.

Solana

Solana była w rzeczywistości jednym z pierwszych kryptowalut popularyzujących ideę współczynnika Nakamoto. Pomiar był często zgłaszany przez użytkowników, którzy twierdzili, że blockchain był dość scentralizowany. Jeśli spojrzymy na całkowitą liczbę walidacji, Solana ma przyzwoity współczynnik Nakamoto wynoszący 19. Szczególnie dobrze radzi sobie z takimi rzeczami jak górnictwo. Jednak biorąc pod uwagę pomiary dla węzłów i właścicieli, Solana ma dość słabe wyniki decentralizacji łańcucha blokowego.

Avalanche

Avalanche ma tendencję do konsekwentnego oceniania wysokich wartości w wielu wskaźnikach Nakamoto. Jego wynik wynosi 26 punktów dla całkowitej liczby walidacji, a różne podsystemy również otrzymują wysokie wyniki. Nie jest to zaskoczeniem dla kibiców Avalanche. Od samego początku priorytetem tego łańcucha blokowego jest decentralizacja. Jak pokazuje analiza wyników Nakamoto, Avalanche jest najbardziej zdecentralizowanym dowodem blockchain (PoS).

Ethereum

Znalezienie ogólnego wyniku Nakamoto dla Ethereum jest wystarczająco trudne, aby wymagać własnego artykułu. Ethereum ma tak duży rozmiar sieci, że nie można określić jego całkowitej liczby walidacji. Jednak niektórzy eksperci blockchain zdołali przyjrzeć się punktacjom Nakamoto dla mniejszych podsystemów Ethereum. Jeśli chodzi o kwestie takie jak decentralizacja programistów i decentralizacja właścicieli, Ethereum ma tendencję do uzyskania niskich lub umiarkowanych wyników. Jednak doskonale sprawdza się w dostarczaniu zdecentralizowanej sieci węzłów. Ethereum faktycznie osiąga wyższe wyniki niż Bitcoin, gdy rozważasz dystrybucję węzłów.

Czy współczynnik Nakamoto jest przydatny?

Współczynnik Nakamoto jest z pewnością jedną z najbardziej użytecznych metod pomiaru decentralizacji łańcucha blokowego. Większość innych pomiarów określa tylko, czy blockchain jest scentralizowany, czy zdecentralizowany. Tymczasem współczynnik Nakamoto pokazuje, że decentralizacja łańcucha blokowego jest na kontinuum. Potrafi precyzyjnie określić, jak zdecentralizowany jest dany łańcuch. Ponadto może pomóc zidentyfikować mocne i słabe strony łańcucha blokowego, aby łatwiej znaleźć zdecentralizowane łańcuchy blokowe.

Współczynnik Nakamoto może być przydatny, ale ma pewne usterki. Aby jak najlepiej wykorzystać ten pomiar, musisz poświęcić czas na jego dokładną analizę. Nie można po prostu przeczytać, że „Blockchain A ma wyższy współczynnik Nakamoto niż Blockchain B” i automatycznie założyć, że Blockchain A jest tym samym bardziej zdecentralizowany. Do każdego wyniku w skali Nakamoto wpływa wiele różnych czynników. Aby pracować z pomiarem Nakamoto, musisz dokładnie przyjrzeć się podsystemowi blockchain, który ocenia. Pamiętaj, że istnieje wiele sposobów, w jakie każdy blockchain może być zdecentralizowany. Nawet jeśli blockchain dobrze ocenia określony rodzaj decentralizacji, kolejny z jego najważniejszych systemów może być scentralizowany. Musisz również poświęcić czas na odkrycie, jaki zestaw danych był używany. Niektóre wyniki Nakamoto są obliczane w krótkich okresach czasu lub dla bardzo szerokiego zestawu użytkowników, co sprawia, że te wyniki decentralizacji blockchain są mniej wiarygodne.

Konkluzja

Współczynnik Nakamoto jest bardzo pomocny, o ile poświęcisz czas na analizę danych dotyczących danego wyniku Nakamoto. Używając wyniku Nakamoto do analizy podsystemów, możesz łatwo uszeregować różne łańcuchy blokowe w oparciu o ich poziom centralizacji. To sprawia, że współczynnik Nakamoto jest jednym z najbardziej użytecznych narzędzi do określania decentralizacji łańcucha blokowego.