Sieci Blockchain typu peer-to-peer: Wzrost wymiany kryptowalut P2P

Kryptowaluty to gwałtowny zasób na całym świecie, z około300 milionami użytkowników na całym świecie. Najpopularniejsza kryptowaluta, bitcoina, została stworzona w celu anonimowej i bezpośredniej wymiany wartości wśród użytkowników z modelem transakcji peer-to-peer (P2P), który eliminuje potrzebę korzystania z pośrednika centralnego, takiego jak bank lub broker. Ten model P2P położył fundament pod technologię blockchain peer-to-peer, która napędza Bitcoina – i wszystkie kryptowaluty.

W tym artykule wyjaśnimy mechanizm sieci peer-to-peer, ich włączenie do wymiany kryptowalut oraz technologię blockchain peer-to-peer, która rewolucjonizuje domenę kryptowalut.

Czym jest sieć P2P?

Termin P2P odnosi się do zdecentralizowanych sieci połączonych ze sobą systemów komputerowych zawierających rówieśników, ornody. Wszystkie węzły są jednakowe, a wymiana danych odbywa się bez serwera centralnego — to znaczy każdy komputer lub węzeł może działać zarówno jako serwer plików, jak i klient. Na przykład, gdy działasz jako klient, węzeł pobiera dane od innych uczestników; a gdy działa jako serwer, może być źródłem pobierania.

Mówiąc prościej, współpracownicy lub uczestniczące systemy komputerowe mogą jednocześnie zużywać i dostarczać zasoby w tej samej sieci. Zasoby te mogą obejmować pliki, pamięć masową, dostęp do skanera lub drukarki lub moc obliczeniową. Nie ma scentralizowanego organu ani pojedynczego punktu niepowodzenia. Wszystkie połączone węzły mogą być wykorzystywane do przechowywania, dystrybucji i przesyłania plików. Transakcje są typu peer-to-peer — P2P — co oznacza, że odbywają się bezpośrednio między dwiema zaangażowanymi stronami, czyli bez pośrednika.

Jak działa P2P?

Każdy węzeł w sieci udostępnia pliki co drugi węzeł bez przejścia przez organ centralny lub administratora. Jak wspomniano, węzły odgrywają dwie role klienta i serwera w stosunku do innych węzłów w sieci. Sieci P2P różnią się od tradycyjnych sieci klientów/serwerów, gdzie klienci żądają określonych zasobów z serwerów centralnych. 

Sieć klient-serwer a sieć peer-to-peer

W 1979 roku absolwenci Duke University, Jim Ellis i Tom Truscott, zbudowali Usenet, najwcześniejsze wdrożenie sieci P2P. Usenet to system komunikacyjny, który umożliwia użytkownikom dzielenie się wiadomościami i wiadomościami bez centralnego serwera lub administratora. Została ona opracowana jako alternatywa dla amerykańskiej sieciARPANET będącej własnością wojskową, najwcześniejszej wersji Internetu, jaką znamy dzisiaj. Jego wykorzystanie było ograniczone do społeczności akademickiej i wczesnych hobbystów komputerowych.

Dopiero w 1999 roku, kiedy Shawn Fanning opracował Napster, sieci P2P stały się głównym nurtem. Napster to sieć udostępniania peer-to-peer, która umożliwiała użytkownikom udostępnianie i pobieranie plików muzycznych. Branża rozrywkowa zajęła szturmem i zyskała na popularności. Do 2000 r. zgromadziła ponad 20 milionów użytkowników.

Jednak branża muzyczna nie zajęła się przełomowym, bezpłatnym modelem Napster i rozpoczęła serię procesów i kampanii, które doprowadziły do zamknięcia go przez organy regulacyjne w 2001 roku. Niemniej jednak firma Napster otworzyła drzwi podobnym sieciom P2P udostępniania plików, takim jak LimeWire, Kazaa, Morpheus Gnutella i BitTorrent, które rozkwitły w XXI wieku.

Z sieci udostępniania plików model P2P stał się rewolucyjną aplikacją w przekazywaniu wartości za pomocą technologii blockchain peer-to-peer. Pseudonim Satoshi Nakamoto zaprezentował Bitcoina w 2009 roku, zapowiadając nową erę kryptowalut. Bitcoin stał się twarzą nowej klasy przypadków użycia P2P.

W przeciwieństwie do innych systemów P2P, w których nie ma priorytetu nieutwardzanie, Satoshi chciał wprowadzić system węzłów, który przechowuje połączony i stale rosnący rekord transakcji, którego nie można zmienić ani skorygować. Sieci P2P stanowią fundamentalną strukturę technologii blockchain typu peer-to-peer, która umożliwia kryptowaluty. Ich zdecentralizowana architektura jest bezpieczna i eliminuje potrzebę korzystania z usług pośredników zewnętrznych.

Rodzaje sieci P2P

Istnieją trzy rodzaje sieci P2P, skategoryzowane według ich architektury: Nieustrukturyzowane, ustrukturyzowane i hybrydowe P2P .

Sieci strukturalne

Ustrukturyzowane sieci P2P są uporządkowane w taki sposób, aby każdy węzeł mógł wyszukiwać i lokalizować zasoby, nawet te o najmniejszych plikach. Głównie korzystają z rozproszonejstołówki , która wiąże każdy plik z konkretnym współpracownikiem. Ułatwia to węzły uczestniczące w pobieraniu wartości przypisanych do klucza.

Jednak ta wydajność jest kosztowna. Sieci strukturalne wymagają, aby węzły zapamiętywały listę sąsiadów spełniających określone kryteria. Ten brak elastyczności sprawia, że są one mniej skuteczne w sieciach o wysokich wskaźnikach rotacji.

Sieci nieustrukturyzowane

Sieci nieustrukturyzowane są najłatwiejszym rodzajem P2P do skonfigurowania i są bardziej powszechne. Węzły w nieustrukturyzowanej sieci są połączone losowo, bez nałożonych na nie struktur. Dzięki temu możliwa jest lokalna optymalizacja. Ponieważ wszystkie węzły pełnią tę samą funkcję, nieustrukturyzowane sieci są solidne i wytrzymują wysokie tempo rezygnacji — wysoką częstotliwość opuszczania i dołączania do sieci P2P przez współpracowników.

Z drugiej strony nieustrukturyzowana natura sprawia, że wyszukiwanie i pobieranie mniej popularnych plików jest trudne. Wnioskujący współpracownik musi zalać sieć zapytaniem wyszukiwania, aby znaleźć jak najwięcej współpracowników, którzy mają żądany plik. Powodzie zajmują dużo pamięci, a ponieważ każdemu współpracownikowi nie przypisano określonej treści, nie ma gwarancji, że zalanie znajdzie żądany plik.

Sieć hybrydowa

Hybrydowe modele P2P łączą tradycyjne modele klient/serwer i peer-to-peer. Model hybrydowy zazwyczaj składa się z serwera centralnego, który zapewnia scentralizowaną funkcjonalność ustrukturyzowanego serwera/klienta, taką jak pomaganie w odnajdywaniu się węzłów oraz zdecentralizowana agregacja zapewniana przez równość węzłów czystej, nieustrukturyzowanej sieci peer-to-peer.

Hybrydowe modele P2P zazwyczaj działają lepiej, ponieważ łączą w sobie to, co najlepsze zarówno z ustrukturyzowanych, jak i nieustrukturyzowanych sieci peer-to-peer.

Przykład P2P w Blockchain

Jako podstawowy element technologii blockchain, architektura P2P zarządza transakcjami kryptowalutowymi. Kryptowaluty wykorzystują moc technologii blockchain typu peer-to-peer, ponieważ można je wymieniać lub przenosić bez pomocy jakiegokolwiek organu centralnego.

blockchain to technologia rozproszonej księgi, która przechowuje transakcje publicznie i na stałe. Nowe „bloki” zawierające dane transakcji są stale połączone z wcześniej wypełnionymi blokami, tworząc łańcuch bloków danych – stąd blockchain. Łańcuch blokowy nieuchronnie rejestruje transakcje w blokach cyfrowych, które zawierają szczegóły nadawców i odbiorców ze znacznikami czasowymi. Bez centralnego organu zarządzającego siecią tylko węzły uczestniczące mogą weryfikować transakcje między sobą.

Kiedy osoba fizyczna (lub grupa) znana jako Satoshi Nakamoto opracowała Bitcoina w 2008 roku, wyobrażała sobie stworzenie elektronicznego systemu gotówki typu „peer-to-peer” (napis oryginalnej białej księgi), który działa bez zaufania bez pośrednika. Sieci P2P są kluczowym elementem technologii blockchain, ponieważ wspierają zdecentralizowaną księgę transakcji. System jest „zaufany”, ponieważ sama architektura sieci gwarantuje integralność transakcji.

Tutaj wkracza podstawowa zdecentralizowana koncepcja blockchain współpracowników. Łańcuchy te nie są przechowywane w centralnej lokalizacji lub na serwerze regulacyjnym, ale są rozproszone do wszystkich węzłów obecnych w sieci (nawet na całym świecie). W rezultacie każdy węzeł posiada kopię blockchain (i informacje o transakcji), zabezpieczając i weryfikując dane przechowywane w sieci.



Funkcje Blockchain

Być może zastanawiasz się, jak można skonfigurować węzeł do udziału w procesie. Zasadniczo każdy może uczestniczyć w procedurze walidacji, tworząc węzeł. Należy jednak spełnić kilka wymagań obliczeniowych. W przypadku Bitcoin możesz skonfigurować węzeł, instalując oprogramowanieBitcoin Core i pobierając wszystkie dane blockchain BTC.

Dzięki temu blockchain jest przejrzysty, egalitarny i demokratyczny. Zapewnia również, że żadna osoba ani podmiot nie może kontrolować łańcucha blokowego. Jest to sprzeczne z tradycyjnymi, scentralizowanymi bazami danych, w których jeden podmiot kontroluje wszystkie dane – np. Google, Visa lub organ rządowy. W związku z tym technologia blockchain może zrewolucjonizować sposób, w jaki prowadzimy interesy i wchodzimy ze sobą w interakcje.

Jedną z ważnych uwag jest to, że górnicy – węzły, które weryfikują transakcje Bitcoin – otrzymują nagrody za pomoc w utrzymaniu ekosystemu kryptowalut. Węzły te mają kluczowe znaczenie, ponieważ uwierzytelniają legalność księgi rozproszonej i zapewniają bezpieczeństwo sieci.

Technologia blockchain typu peer-to-peer wywołała kilka aplikacji, w szczególności kryptowalut, a Bitcoin jest najpopularniejszym bitcoinem. Blockchain obsługuje również finanse, gry, niefunkcyjne tokeny i aplikacje danych. Chociaż technologia blockchain wciąż się rozwija, firmy badają sposoby, w jakie zdecentralizowany i publicznie udostępniony system księgowy może usprawnić ich działalność.

Korzyści i ograniczenia sieci P2P

Sieci P2P przekształciły usługi udostępniania plików i danych, oferując zwiększoną odpornośćensorową i wydajne transakcje. W przeciwieństwie do sieci klienckich/serwerowych, w których klienci żądają informacji ze scentralizowanych serwerów, sieci P2P umożliwiają węzły komunikacji bezpośrednio ze sobą. Ten zdecentralizowany projekt zapewnia kilka korzyści, w tym lepszą wydajność sieci, odporność na awarie i prywatność. Sieci P2P mają jednak również kilka ograniczeń, które należy wziąć pod uwagę podczas projektowania lub korzystania z nich.

Zalety sieci P2P:

• Zwiększona wydajność sieci: W sieciach P2P każdy węzeł uczestniczy w trasowaniu i przekazywaniu danych. Może to poprawić wydajność sieci, ponieważ nie ma potrzeby stosowania dedykowanych routerów lub serwerów.

• Odporność na porażkę: Sieci P2P są bardziej odporne na awarie niż sieci scentralizowane, ponieważ utrata pojedynczego węzła nie niszczy całej sieci.

• Prywatność: Sieci P2P są często postrzegane jako bardziej przyjazne dla prywatności niż sieci scentralizowane, ponieważ nie ma potrzeby, aby centralny organ przechowywał lub uzyskiwał dostęp do danych użytkowników.

• Skalowalność: Sieci P2P są zaprojektowane tak, aby były skalowalne. Każdy węzeł lub współpracownik może być serwerem, zapobiegając wąskim gardłom występującym w scentralizowanych systemach, gdy liczba klientów wzrasta. W przypadku sieci P2P wzrost liczby klientów oznacza równy wzrost liczby serwerów.

• Koszt : Sieci P2P są znacznie opłacalne, ponieważ koszty nie agregują się wokół scentralizowanego organu, ale są rozproszone. Ponadto sieci te są wysoce skalowalne i wydajne ze względu na wiele ról każdego węzła. 

• Mechanizmy konsensusu
  : Ten fundamentalny konsensus dotyczący blockchain typu peer-to-peer zmniejsza ryzyko zmiany danych. 

Ograniczenia sieci P2P:

• Wolniejsze prędkości: Sieci P2P są często wolniejsze od sieci scentralizowanych, ze względu na zwiększoną liczbę węzłów (przesunięć pakietu danych z jednego segmentu sieci do następnego) wymaganych do dotarcia do wszystkich węzłów.

• Trudniej zarządzać: Zarządzanie sieciami P2P może być trudniejsze niż sieci scentralizowane, ponieważ nie ma centralnego organu odpowiedzialnego za operacje sieciowe. Na przykład sieci P2P mogą stać się podatne na ataki złośliwego oprogramowania, jeśli wirusy przenikną do systemu z wielu węzłów. Co więcej, zdecentralizowane ramy utrudniają monitorowanie lub kontrolowanie zabronionych działań i nielegalnych transakcji.

• Moc obliczeniowa: W kontekście blockchain potwierdzających pracę (PoW), masowa moc obliczeniowa wymagana do aktualizacji informacji w niektórych sieciach jest przyczyną zagrożeń dla środowiska.

Analizując korzyści i ograniczenia sieci P2P, należy wziąć pod uwagę konkretny przypadek użycia sieci. Sieci P2P mogą być użytecznymi narzędziami do poprawy wydajności sieci, odporności na awarie i skalowalności — ale w niektórych przypadkach sieci scentralizowane oferują większe korzyści.

Czym są giełdy kryptowalut P2P?

Giełdy kryptowalut P2P to zdecentralizowane platformy, które umożliwiają sprzedawcom kryptowalut i nabywcom handlowanie bez angażowania strony trzeciej. W przeciwieństwie do metodologii „zamówień” zwykłej wymiany kryptowalut, giełdy P2P wykorzystują dobrze ugruntowane oprogramowanie, aby ułatwić bezpośrednie transakcje między kupującymi a sprzedającymi.

Giełdy kryptowalut P2P wymieniają różne oferty kupna i sprzedaży publikowane przez odpowiednie strony. Jeśli jesteś nabywcą, możesz wybrać sprzedawcę z warunkami, które odpowiadają Twoim wymaganiom. Zwykle sprzedawcy oferują różne minimalne/maksymalne kwoty transakcji, metody płatności i kursy walut. W takich zdecentralizowanych giełdach użytkownicy są odpowiedzialni za swoje transakcje i mogą współpracować z podmiotami kupującymi/sprzedającymi bez udziału jakiegokolwiek organu centralnego. Dlatego niezwykle ważne są funkcje bezpieczeństwa.

Większość kryptowalut P2P wdraża system płatności depozytowych, aby zagwarantować bezpieczeństwo funduszy. Ponadto poznaj weryfikację użytkowników klienta (KYC) zapobiegającą oszustwom lub nieuczciwym działaniom na giełdach kryptowalutowych. Wprowadzenie dodatkowych funkcji, takich jak uwierzytelnianie dwuskładnikowe i protokoły SSL, również wskazuje na żywotność platformy.

Dlaczego warto handlować kryptowalutą P2P?

Wymiana kryptowalut P2P ma kilka głównych zalet. Są to na przykład ulepszona wersja tradycyjnych rynków i działają bez żadnej interwencji ze strony pośredników. Z kolei uczestnicy mogą wydać większą władzę nad transakcjami kupna/sprzedaży i wybrać stronę do transakcji, w oparciu o postrzeganą przydatność.

Korzystanie z wymiany kryptowalut P2P jest zazwyczaj tańsze niż platformy scentralizowane. Głównym powodem jest zdecentralizowana struktura sieci P2P, która nie wymaga żadnych płatności dokonywanych na rzecz depozytariuszy lub stron trzecich.

Ponadto platformy P2P nie przechowują żadnych funduszy użytkowników na prowadzenie transakcji, zapewniając w ten sposób bezpieczniejsze środowisko handlowe. Korzystanie z ustaleń dotyczących depozytów w celu przechowywania środków do czasu ich spełnienia dodatkowo zapobiega oszustwom.

Kolejnym ważnym czynnikiem jest to, że giełdy kryptowalut P2P są otwartymi platformami, wolnymi od interwencji rządowych i działań regulacyjnych. Jeśli mieszkasz w kraju z ograniczeniami kryptowalutowymi, wymiana kryptowalut P2P może być sposobem na obrót Twoimi aktywami.

Jednak inwestorzy P2P mogą stawić czoła niektórym wyzwaniom, w tym niepewnościom handlowym i problemom płynności. Zaniepokojony nabywca lub sprzedawca może zmienić zdanie w trakcie transakcji, stwarzając niepotrzebne problemy. Niska płynność na niektórych giełdach może znacznie opóźnić transakcje. Jednak niektóre wymiany zapewniają nawet rynki P2P, które nie mają żadnych opłat transakcyjnych.

Nowo uruchomiona usługa P2P Bybit jest takim przedsięwzięciem. Nie wymaga opłat za wymianę i nie ma ukrytych opłat. Usługa zapewnia ponad 80 metod płatności, co jest wygodne dla większości osób. Usługa P2P Bybit wdraża również system Escrow dla stron handlowych, aby zapewnić bezpieczne wykonanie transakcji.

Rynki P2P a giełdy OTC

Handel kryptowalutami OTC odnosi się do kupna i sprzedaży kryptowalut poza standardowymi platformami wymiany. Obejmuje to scentralizowanego handlowca-dealera, który negocjuje transakcje między stronami kupującymi i sprzedającymi.

Ogólnie rzecz biorąc, transakcje OTC są wykorzystywane do znacznie większych transakcji, aby uniknąć poślizgu, co zasadniczo ma miejsce, gdy cena wykonania różni się od oczekiwanej. Poślizgi zdarzają się często z lotnymi kryptowalutami. Innym powodem korzystania z transakcji OTC jest prywatność i anonimowość, które zapewnia. Makler eliminuje potrzebę bezpośredniej interakcji między stronami obrotu, co może pomóc chronić ich tożsamość. Może to jednak prowadzić do innych problemów, takich jak zmniejszona przejrzystość i ryzykowne regulacje. 

Rynki P2P zapewniają natomiast szybką, zdecentralizowaną platformę bezpośredniej wymiany między kupującymi a sprzedającymi. Transakcje blockchain typu peer-to-peer nie obejmują brokera i nie mają długotrwałych procedur negocjacji, jak w przypadku transakcji OTC. 

Ponadto sieci blockchain typu peer-to-peer umożliwiają podmiotom handlowym bezpośrednią kontrolę nad ich transakcjami, dając im możliwość wyboru sprzedawców lub nabywców zgodnie z ich preferencjami. Ponadto transakcje są realizowane szybko przy niższych opłatach transakcyjnych niż transakcje OTC. 

Wśród różnych zastosowań sieci blockchain peer-to-peer kryptowaluty zyskały ogromną popularność ze względu na swoje możliwości transakcyjne w świecie finansowym. Koncepcja „dystrybucji i decentralizacji” sieci P2P była siłą napędową rozwoju zarówno kryptowalut, jak idecentralizowanych giełd (DEX). 

Głównym celem było wyeliminowanie wszelkiego polegania na władzach centralnych i stworzenie przejrzystej sieci z księgami open source. Co więcej, sieci kryptowalutowe cieszą się większym bezpieczeństwem i odpornością na złośliwe ataki. Na koniec rynki P2P wyeliminowały pośredników, z których nadal korzystają giełdy OTC.

Konkluzja

Dzięki niezawodnej, zdecentralizowanej i bezpiecznej strukturze P2P stała się podstawową technologią wielu usług i aplikacji. Obecnie sieci P2P są wykorzystywane w aplikacjach do udostępniania plików, na rynkach internetowych i w oprogramowaniu open source. 

Kryptowaluty i ich technologia rozproszonej księgi to przełomowe ilustracje modelu P2P, zapewniające niesamowite bezpieczeństwo i zwiększoną przejrzystość w sferze finansowej. Rozwój ten osiągnął kolejny krok wraz z pojawieniem się kryptowalut P2P, które naprawdę przekształciły przestrzeń kryptowalutową w zdecentralizowaną sieć poprzez wykorzystanie technologii blockchain peer-to-peer.