Co spowodowało kryzys finansowy w 2008 r.: Wnioski dla inwestorów kryptowalutowych



Ostatni kryzys płynnościowy drugiego największego dewelopera nieruchomości w Chinach przyciąga inwestorów do niesławnego kryzysu finansowego z 2008 r. Problemy te wzbudziły obawy inwestorów; ich skutki mogą przeszkodzić w globalnej gospodarce. Evergrande, niesławna firma, napędzała rozwój gospodarczy w kraju od 1996 r., ale większość wzrostu leżała na szczycie niezrównoważonego i stale rosnącego długu. Obecnie firma ma zobowiązania w wysokości ponad 305 mld USD, co jest największym zadłużeniem spośród wszystkich firm na całym świecie. Co więcej, jej nieruchomości mają niski współczynnik zajętości, co przypomina kryzys finansowy z 2008 r.

Chiński rząd mówi, że ma wszystko pod kontrolą. Jednocześnie stratedzy zalecają, aby Pekin działał szybko, ponieważ spadek Evergrande szkodzi nastrojom rynkowym, a nawet rozprzestrzeniał się na kryptowalutę, powodując spadek Bitcointo o ponad 5% przed odbiciem.

W tym przewodniku omawiamy przyczyny kryzysu finansowego z 2008 r. oraz to, w jaki sposób doświadczeni inwestorzy kryptowalutowi mogą uczyć się z niepewności ekonomicznej na rynku.

Co spowodowało kryzys finansowy w 2008 roku?

Kryzys finansowy z 2008 r. był spowodowany głównie załamaniem się amerykańskiego bąbelka mieszkaniowego. Deregulacja w branży finansowej umożliwiła bankom handel funduszami hedgingowymi z instrumentami pochodnymi i kredytami hipotecznymi, ostatecznie powodując spadek wartości aktywów nieruchomości.

Korzenie Wielkiego Recesji zaczęły powstawać w 2007 roku. W tamtym czasie było jasne, że długodziałane wiązanie się tanimi kredytami miałoby nieuchronne konsekwencje. Wstępne wydarzenia zaczęły już ujawniać pęknięcia w systemie, takie jak zapadnięcie się dwóch funduszy hedgingowych Bear Stearns.

Tymczasem North Rock w Wielkiej Brytanii również poprosi Bank Anglii o fundusze awaryjne. Jednocześnie BNP Paribas zszokował inwestorów, zamrażając 2,2 mld USD funduszy pod kierownictwem.

Jednak te znaki nie przygotowały inwestorów na to, co miało trafić w przyszłym roku. Rok 2008 przyniósł najgorszy kryzys finansowy od około osiemdziesięciu lat, wciągając cały świat.

Kryzys finansowy z 2008 r. kosztował zwykłych ludzi oszczędności na życie, domy i miejsca pracy — a czasami wszystkie trzy. Obecnie wiele osób zastanawia się, co spowodowało kryzys finansowy w 2008 r. W rzeczywistości istniało więcej niż jeden winowajca, ale jeśli jest miejsce na początek, są to papiery wartościowe zabezpieczone hipotekami.

Czym jest hipoteka i czym są papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką?

Kredyt hipoteczny to umowa prawna między Tobą a pożyczkodawcą, która pozwala pożyczkodawcy przejąć Twoją nieruchomość, jeśli nie możesz spłacić pożyczki, którą zaciągnąłeś na jej zakup, wraz z wszelkimi stosownymi odsetkami. Jeśli przegapisz płatności, pożyczkodawca może zabrać Cię do domu w procesie zwanym wykluczeniem.

Papiery wartościowe zabezpieczone hipotecznie (MBS) to obligacje zabezpieczone nieruchomościami i pożyczkami do domu. Łączenie kilku podobnych pożyczek tworzy papiery wartościowe zabezpieczone hipotecznie. Zasadniczo inwestorzy mogą czerpać korzyści z tych papierów wartościowych bez kupna lub sprzedaży nieruchomości. Inwestor umieszczający swoje pieniądze w MBS zasadniczo uzyskuje prawo do wartości tej puli kredytów hipotecznych.

Inwestor kupuje MBS, ponieważ miesięczne płatności od kredytobiorców trafiają do tego inwestora, a nie do pierwotnych kredytodawców. Jeśli pożyczkobiorcy nie będą w stanie zapłacić, inwestor może stracić pieniądze.

Papiery wartościowe zabezpieczone kredytami hipotecznymi istnieją, ponieważ pozwalają bankowi na sprzedaż swoich kredytów hipotecznych, co pozwala bankowi pożyczyć więcej środków innym pożyczkobiorcom. Ponadto pozwala instytucjom niebankowym inwestować w działalność hipoteczną.

W jaki sposób papiery wartościowe zabezpieczone hipoteką doprowadziły do wzrostu cen mieszkaniowych?

Przed papierami wartościowymi zabezpieczonymi hipotecznie tylko banki mogły oferować pożyczki długoterminowe pożyczkobiorcom, ponieważ miały wystarczająco dużo pieniędzy, aby poczekać na spłatę pożyczki w ciągu 10 do 30 lat.

Dzięki MBS pożyczkodawcy mogli natychmiast odzyskać środki od inwestorów. W rezultacie wzrosła liczba kredytodawców. W rzeczywistości niektórzy zaczęli oferować nierealistycznie niskie stopy procentowe — w niektórych przypadkach nawet nie przeszkadzają w weryfikacji aktywów lub wynagrodzeń kredytobiorców.

Zasady udzielania pożyczek bez pożyczek sprawiły, że banki staną teraz w obliczu trudnej konkurencji. W związku z tym musieli oni również uczynić swoje standardy kwalifikacji bardziej elastycznymi i pobłażliwymi. Co gorsza, papiery wartościowe zabezpieczone hipotekami nie podlegają regulacjom.Przepisy rządu federalnego Stanów Zjednoczonych mają zastosowanie tylko do banków, ponieważ były one wymagane do zapewnienia ochrony ich depozytariuszy. Niemniej jednak, standardy pożyczki dla bezlufników oznaczały, że więcej osób kupowało domy, co skutkowało boomem na nieruchomości.

Ponieważ pożyczkodawcy nie potwierdzali konsekwentnie, czy pożyczkodawcy mogą spłacać pożyczki, wiele osób otrzymało bezinteresowne kredyty hipoteczne. W rezultacie hipoteki subprime zaczęły się spiekować.

Kredyt hipoteczny subprim jest przekazywany kredytobiorcy wysokiego ryzyka o niskiej ratingu kredytowym. Stopa procentowa tego typu kredytu hipotecznego jest znacznie wyższa niż standardowa stopa procentowa w celu skompensowania wyższego ryzyka.

Kredyty hipoteczne subprime są czasami regulowane, co oznacza, że kredytodawca może zwiększyć stopę procentową w dowolnym momencie.

Rola hipotek subprime w kryzysie finansowym w 2008 r.

Kredyty hipoteczne subprime były głównym powodem kryzysu finansowego z 2008 r., ponieważ wielu kredytobiorców otrzymało te pożyczki bez dowodu dochodu lub zaliczki.

Kredytobiorca może przyjść i określić swój dochód na poziomie 200 000 USD bez żadnej dokumentacji potwierdzającej jego roszczenie, i nadal może ubiegać się o kredyt hipoteczny.

Wówczas nosiły one nazwę Pożyczek Ninki , („brak dochodu, brak pracy i brak aktywów”). Wszystko zaczęło pójść poważnie, gdy pożyczkodawcy i reszta branży usług finansowych zaczęły składać subprime pożyczki w tych samych pakietach, co konwencjonalne kredyty hipoteczne emitowane osobom o wysokich wynikach kredytowych.

Pakiety zostały podzielone na „transzy” zabezpieczonych zobowiązań hipotecznych. Obowiązki te obejmują wiele puli zabezpieczeń, przy czym każda pula ma różne priorytety i dojrzałość. Pamiętaj, że spłaty pożyczki przez pierwsze trzy lata każdej hipoteki hipotecznej subprim mają niską stopę procentową. W związku z tym banki połączyły te płatności z niskooprocentowanymi wpłatami zwykłych kredytów hipotecznych.

Następnie sprzedali te pakiety inwestorom.

Spadek cen mieszkań w 2006 r. już zaczął stwarzać problemy. Niestety spadek pojawił się podczas spłat trzeciego, czwartego i piątego roku kredytu hipotecznego, kiedy wielu kredytobiorców zaczęło zmagać się z nagłym wzrostem stóp procentowych.

Spadek ceny domów oznaczał, że wartość nieruchomości kredytobiorców była mniejsza niż ich saldo hipoteczne. Dlatego nie mogli sprzedawać swoich domów. Z drugiej strony inwestorzy papierów wartościowych zabezpieczonych hipotekami zdali sobie sprawę, że pożyczkodawcy zaczynają się spłacać, popychając ich do zamknięcia rynku, więc inwestorzy próbowali uzyskać ubezpieczenie.

W tym momencie American Investment Group (AIG), emitent tego ubezpieczenia, prawie zadeklarował upadłość, częściowo przyczyniając się do słynnego kryzysu finansowego z 2008 r.

Jaki łańcuch wydarzeń doprowadził do kryzysu finansowego w 2008 roku?

Aby w pełni zrozumieć, co spowodowało kryzys finansowy w 2008 r., ważne jest, aby chronologicznie spojrzeć na wydarzenia, które do niego doprowadziły.

Nabywcy domowi przejmują luźną linię kredytową do kredytów finansowych

Rezerwa Federalna chciała pobudzić gospodarkę i udostępnić więcej pieniędzy konsumentom i firmom. Jak mówią, droga do piekła jest utorowana dobrymi intencjami.

Ze względu na niskie stopy pożyczkowe nawet osoby o niskiej zdolności kredytowej mogą zarabiać hipoteki na zakup domów. W związku z tym brali luźne linie kredytowe i sfinansowali kredyty hipoteczne. Z drugiej strony pożyczkodawcy nie wprowadzili surowych wymogów kwalifikacyjnych, ponieważ sprzedawali pożyczki w pakietach inwestorom.

Nadążając za konkurencją, banki również obniżyły swoje standardy, oferując niższe stopy procentowe. Rezerwa Federalna podniosła stopy później, ale nie zrobiła zbyt wiele, aby złagodzić sytuację.

W rezultacie właścicielstwo domu dotknęło nasycenia.

Domyślne wartości kredytów hipotecznych dla kredytobiorców subprime

Kredyty hipoteczne subprime, jak wspomniano wcześniej, mają wysokie stopy procentowe. Kredytorzy, którzy już byli subprime, walczyli o spłatę swoich pożyczek w okresie od trzeciego do piątego roku okresu spłaty.

Boom w podażach domów powoduje, że ceny domów stają się paluchami

Problemy zaczęły się już kapać przed rokiem 2008. W 2004 r. właścicielstwo domów w USA wzrosło do 69,2%.

Jednak ceny domów zaczęły spadać w 2006 roku. Amerykanie doświadczyli w tym czasie rozległych trudności, ponieważ ich domy miały mniejszą wartość niż kwota, którą za nich zapłacili. Z tego powodu nie było możliwości sprzedaży domów.

Kredytorzy subprime i instytucje finansowe deklarują upadłość

Do 2007 r. kredytodawcy subprime zaczęli ogłaszać upadłość. Dwudziestu pięciu pożyczkodawców do marca tego roku.New Century Financial złożyło wniosek o upadłość w kwietniu i zwolniło 50% swoich pracowników. Wkrótce potem BNP Paribas, największy bank we Francji, ogłosił również stratę wartą miliardy dolarów, podczas gdy American Home Mortgage Investment również ogłosił bankructwo.

Inwestorzy tracą pieniądze z instrumentów finansowych: CDO, CDS i papiery wartościowe zabezpieczone hipotecznie

Gdy pożyczkodawcy nie dotrzymywali zobowiązań, inwestorzy zaczęli tracić pieniądze z instrumentów finansowych, takich jak MBS. Podobnie inwestorzy doznali strat z zabezpieczonych zobowiązań dłużnych.

Lehman Brothers Holdings odniósł największy cios w kryzysie finansowym w 2008 r.: był winien 600 mld USD, z czego swapy ryzyka kredytowego wyniosły 400 mld USD. W przypadku swapów ryzyka kredytowego nabywcy przenoszą ryzyko finansowe na towarzystwo ubezpieczeniowe i dokonują okresowych płatności w zamian.

Potraktuj to jako polisę ubezpieczeniową, z wyjątkiem nabywców, którzy przewidują, że mogą zwinąć się w finansowe pikle, co może wpłynąć na ich inwestycje w przyszłości.

swapy ryzyka kredytowego stały się popularne wkrótce po ich wynalazku. Do 2007 r. ich wartość wyniosła 62,2 biliona USD. Jednak globalny kryzys finansowy mocno uderzył w CDS, obniżając wartość do 26,3 bln USD w ciągu zaledwie dwóch lat po Wielkiej Recesji.

Lehman Brothers stanął w obliczu znacznego obciążenia, ponieważ ich ubezpieczyciel, AIG, nie miał wystarczających funduszy, aby usunąć zadłużenie Lehman Brothers. Dlatego Rezerwa Federalna musiała wejść, aby schować Lehmana Brothersa.

Ogromne banki deklarują bankructwo, powodując likwidację aktywów i zadłużenie rynku akcji

Świat dowiedział się o zainicjowaniu globalnego kryzysu finansowego, gdy główne banki zaczęły ogłaszać bankructwo. W rezultacie rynek akcji zapadł w dół.

Oto kilka firm publicznych, które w 2008 r. ogłosiły bankructwo:

• Lehman Brothers Holdings Inc.

• Bancorp IndyMac

• Downey Financial Corp.

• Firma Tribune

• Franklin Bank Corp.

• Luminent Mortgage Capital Inc.

Tymczasem w kryzysie finansowym 2008 r. zawiodły kilka banków:

• Oszczędności i pożyczki Downey, Newport Beach, Kalifornia

• Freedom Bank, Bradenton, Floryda

• Meridian Bank, Eldred, Illinois

• Haven Trust Bank, Duluth, Georgia

• Franklin Bank, S.S.B., Houston, Teksas

Najbardziej znanym bankiem, który załamał się podczas globalnego kryzysu finansowego w 2008 r., był Bear Stearns, bank inwestycyjny w Nowym Jorku. Ostatecznie JPMorgan Chase & Co. kupiła Bear Stearns za jedyne 1,2 mld USD, ułamek swojej oryginalnej wartości.

Rezerwa Federalna podejmuje kroki w celu udzielenia pożyczek awaryjnych bankom i uratowania gospodarki

Głównym powodem, dla którego wielu innych gigantów finansowych w tym kraju nie zawiodło, był fakt, że Rezerwa Federalna interweniowała, pompując pieniądze podatników do gospodarki. Oto kilka kroków podjętych przez rząd:

TARP

Wprowadzono Program pomocy w zakresie zasobów problematycznych, aby zlikwidować kryzys finansowy w tym kraju. Prezydent USA George W. Bush podpisał TARP w 2008 r., umożliwiając Departamentowi Skarbu wprowadzenie pieniędzy na rynek poprzez zakup kapitału własnego i aktywów.

TARP został zaprojektowany, aby zapewnić konsumentom ulgę w zadłużeniu i ustabilizować ogólną gospodarkę. Początkowo firma TARP została upoważniona do wprowadzenia 700 miliardów USD na rynek, który zawiódł. Jednak po podpisaniu ustawy Dodda-Franka kwota została później obniżona do 475 miliardów USD.

Ustawa Dodda-Franka o reformie Wall Street i ochronie konsumentów

Prezydent Obama podpisał ustawę Dodda-Franka w 2010 r., aby poradzić sobie z następstwami kryzysu finansowego z 2008 r. Ustawa wprowadza przepisy zapobiegające drapieżnemu zachowaniu kredytodawców i firm hipotecznych. Oto niektóre z jego pozostałychzaleceń:

• Banki muszą opracować plan zamknięcia, jeśli brakuje im pieniędzy lub zbliża się bankructwo.

• Wszystkie instytucje finansowe powinny zwiększyć środki w swoich rezerwach, aby poradzić sobie z każdym spadkiem w przyszłości.

• Biuro ds. ochrony finansowej konsumentów (Consumer Financial Protection Bureau, CFPB) jest odpowiedzialne za ochronę konsumentów przed korupcyjnymi praktykami instytucji finansowych. Biuro współpracuje z organami regulacyjnymi, aby zatrzymać ryzykowne pożyczki.

• Rada Nadzoru Stabilności Finansowej (FSOC) będzie utrzymywać czeki i salda banków poprzez identyfikację ryzyka, które może potencjalnie wpłynąć na branżę.

Ustawa o stabilizacji gospodarki kryzysowej

W 2008 r. została przyjęta Ustawa o stabilizacji gospodarczej w nagłych wypadkach z 2008 r., znana również jako bank Bailout. Zgodnie z tym prawem stworzono Program ulg w dóbr drogowych o wartości 700 mld USD, aby kupować toksyczne aktywa od banków.

Skutki kryzysu finansowego z 2008 r.

Obniżone stopy procentowe przed kryzysem finansowym były jedyną srebrną okładziną z całej transakcji. Amerykanie doznali znacznych strat w wyniku kryzysu, z czego 8 bilionów USD zostało wytartych z rynku akcji.

Ponadto, wraz z gwałtownym spadkiem rynku mieszkaniowego, Amerykanie stracili aż 49,8 biliona dolarów, odparowując wiele swoich kont emerytalnych. W skali globalnej wzrost gospodarczy spadł o 4%.

Ogólnie miliony Amerykanów straciły pracę z powodu zwolnień z bankructwa firm. Tymczasem po niewypłacaniu płatności, pożyczkobiorcy subprime stracili domy.

Czego inwestorzy kryptowalutowi mogą się nauczyć z kryzysu finansowego w 2008 roku?

Kryzys finansowy z 2008 roku z pewnością przełożył wielu Amerykanów na finansowe transakcje, ale także wyciągnął wnioski i zidentyfikował luki w polityce ekonomicznej. Oto kilka rzeczy, z których inwestorzy kryptograficzni mogą się uczyć.

Uważaj na potencjalne pęcherzyki

Jako inwestor kryptowalutowy uważaj na awarie i pęcherzyki. Żyjemy w świecie memowych monet i wpływowych postaci, które wpływają na rynek kryptowalut za pomocą ich tweetów. Dlatego warto stosować podejście niesensowne do inwestowania kryptowalut, zwłaszcza jeśli chodzi o monety, które wydają się zbyt szybko rajdować.

Kluczowa jest analiza due diligence

Obecnie istnieją tysiące kryptowalut, chociaż nie wszystkie z nich są powszechnie znane, ponieważ mogły nie trafić do ośrodków monitorujących ceny. Niektóre z tych walut są w trakcie poszukiwania niszy na nasyconym rynku.

Inni jednak szukają nieświadomych inwestorów, którzy mogą ponieść szybki zysk. W związku z tym należy przeprowadzić analizę due diligence przed zainwestowaniem w kryptowaluty.

Zacznij od przyjrzenia się modelowi biznesowemu kryptowalut. Możesz przeczytać szczegółowy raport firmy i ocenić, czy istnieje zakres skalowalności lub czy firma jest na dobrej drodze do ekspansji i rozwoju w przyszłości.

Następnie spójrz na zespół. Przeprowadź wyszukiwanie obrazów Google i sprawdź, czy wymienione osoby nawet istnieją lub czy ich zdjęcia zostały wykonane z innej strony internetowej. Niektórzy programiści umieszczają nawet wyprodukowanych członków zespołu na białej księdze, aby projekt wydawał się prawdziwy.

Na koniec przyjrzyj się początkowej ofercie monet, przejrzystości, partnerstwom i zyskom firmy.

Ślepe zaufanie inwestorów do agencji ratingowych było jednym z katalizatorów kryzysu finansowego z 2008 r. Nie popełnij tego samego błędu . Zrób własne badania, zamiast ślepo śledzić artykuł online napisany przez kogoś, kto po prostu próbuje uwiecznić treść jako clickbait.

Identyfikacja obiecujących projektów kryptowalut dla HODL

Oto coś, co możesz wytrawić: rynek niedźwiedzi nie przetrwa wiecznie.

Zmienność jest nieunikniona na rynku kryptowalut, więc nie pozwól, aby zaciemniała Twój osąd, jeśli chcesz HODL obiecujący projekt.

Po kryzysie finansowym w 2008 r. akcje internetowe spadły. Ludzie zaczęli postrzegać wszystko, co zawiera „dot-com” jako źle umyślną, niedojrzałą strategię biznesową. Jednak dekada później niektóre z tych samych start-upów, które pojawiły się w czasie tego bąbelku, rządzą cyberprzestrzenią: niektóre z nich to Google i Amazon.

Zastosuj to samo do kryptowalut i nie pozwól, aby obniżka ceny zniechęciła Cię do przechowywania projektów o nieodłącznym potencjale. Jeśli przeprowadził/a Pan/Pani badania i mocno wierzy w potencjał wzrostu tokena, HODL w dniu.

Uważaj na projekty, które są „zbyt duże na porażkę”

Chociaż oznaki nadchodzącego kryzysu finansowego zawsze istniały, wielu inwestorów po prostu nie wierzyło, że pewne instytucje finansowe mogą nigdy ponieść porażkę, ze względu na swoją samą wielkość.

Wszyscy ponieśliśmy jednak konsekwencje tego błędu w ocenie, ponieważ niektóre z największych firm i banków złożyły wniosek o upadłość w 2008 r. To samo dotyczy kryptowalut. Nie daj się ponieść idei, że niektóre żetony są po prostu zbyt duże, aby ponieść porażkę.

Jeśli jednak zdecydujesz się przestrzegać tej ideologii, prawdopodobnie podejmiesz nadmierne ryzyko, które może skutkować dużą stratą pieniężną.

Zróżnicuj swoje portfolio kryptowalut

Zamiast inwestować wszystko w jeden token, zdywersyfikuj swój portfel. Dzięki temu wszystkie jajka nie znajdują się w tym samym koszyku, dzięki czemu nawet jeśli dojdzie do kryptowaluty, całe portfolio nie zostanie usunięte.

Wskazówka zawodowa: prowadź ręczny rejestr transakcji lub korzystaj z zewnętrznego narzędzia do śledzenia portfela, aby zarządzać swoją dywersyfikacją. Niektóre trackery pozwalają na powiązanie ich z portfelami osobistymi, co sprawia, że proces ten jest jeszcze bardziej uproszczony.

Możeszzróżnicować swoje portfolio według klasyfikacji kryptowalut:stablecoiny , aktywa wartości, monety płatnicze, inteligentne kontrakty, tokeny niefungowalne, monety prywatne i tokeny DeFi.

Ewentualnie można zdywersyfikować swoje portfolio kryptowalut według branży lub regionu geograficznego. Główną zaletą tej drugiej jest to, że niepewność regulacyjna w danym kraju nie wpływa na inwestycje.

Słowa końcowe

Kryzys finansowy z 2008 roku nauczył nas wielu lekcji i doprowadził do stworzenia zasad, które zapobiegają podobnej katastrofie ekonomicznej, która w przyszłości zmierzy się ze Stanami Zjednoczonymi.

Do tej pory powinieneś mieć jasne pojęcie o tym, co spowodowało kryzys finansowy w 2008 r. W związku z tym możesz wykorzystać lekcje z 2008 r. kryzysu rynku nieruchomości i zastosować je do inwestycji kryptowalutowych. Podsumowując: prowadź analizę due diligence, uważaj na zmienność rynku, wiedz, że nawet największe kryptowaluty mogą zawieść, przechowuj swoje aktywa w obiecujących projektach — i dywersyfikuj swój portfel.